Keek op mijn Leven: 2026 het is nog steeds raar

“Je zou een boek moeten schrijven over je leven”, ik heb dat afgelopen week meerdere keren gehoord. Van een sportvriendin, maar ook tijdens een sollicitatiegesprek… Pfff, ja echt hè? Nu vanmorgen ook mijn wimperstyliste opperde dat ik gewoon deze rubriek even nieuw leven in zou kunnen blazen als schrijftherapie, doe ik dat dan ook maar. Wie dacht dat de soap eindigde toen ik mijn ‘Keek’ niet meer updatete heeft het mis. Geen boek dus, maar wel een blog. Tijd gelee, lees je mee?

Er is zoveel gebeurd. Ik kan niet alles chronologisch updaten. De blog lag lang stil omdat ik overspannen was en weer in loondienst. Inmiddels zit ik alweer even thuis. Afgelopen februari heb ik 6 dagen in het ziekenhuis gelegen. Weer iets afgevinkt wat niet op de bucketlist stond, zeg maar. 

Ik zal kijken of ik je een klein beetje kan bijpraten, maar mijn artikel over de rondreis door Marokko die ik afgelopen zomervakantie met mijn oudste dochter maakte is ook nog steeds niet af. Het lukt me gewoon niet. Iets met stress en veel aan mijn hoofd. Naast persoonlijke ‘drama’s’ trek ik me ook de maatschappelijke ‘ontwikkelingen’ heel erg aan. Ik kan niet tegen onrecht. Schreef ik ook in mijn laatste Keek van juli vorig jaar.

De samenvatting – reageer gerust over welk van deze je graag een uitgebreidere update wilt lezen – in wat bulletpoints:

• Nierbekkenontstekking in combinatie met niersteen en ik werd met vermoeden van sepsis opgenomen. Hield nog geen slokje water binnen. Mislukte drainpoging (ja, dat kunnen ze niet verdoven), uiteindelijk een stent etc. 
• Inmiddels ben ik wat verder in het traject en druk bezig met een oxalaatvrij dieet en mijn conditie weer terug opbouwen. 
• Nog steeds in een ingewikkelde knipperlicht age gap relatie met zielsconnectie / karma. Praktisch lastig, maar de liefde laat zich niet zomaar uitwissen omdat het niet handig is…
• Eenmaal thuis uit het ziekenhuis hoorde ik dat mijn contract niet verlengd werd. Dat kwam onverwacht en had veel impact. Daarnaast lopen er nog wat administratieve en financiële kwesties rondom ziektewet en verzekeringen, waar inmiddels verschillende instanties bij betrokken zijn. Dat soort onzekerheid terwijl je probeert te herstellen van een heftige medische periode is mentaal best pittig.
• Nu ik toch in de administratieve shit zit en er nog het een en ander speelt, heb ik ook het LBIO ingeschakeld. Tien jaar te laat eigenlijk, maar beter laat dan nooit. De tijd dat ik alles in mijn eentje op wilde lossen is voorbij. Alle hulp is welkom.
• Een woekerpolis uit het verleden wil mij nu toch een schadevergoeding betalen. Ondanks dat ik destijds te laat was voor de procedure van de Consumentenbond. Administratief was dat nog even wat uitzoekwerk vanwege een lopende Kifid-procedure rondom de AOV.
• Naast dit alles ben ik mama van 2 pubers, die ik buiten deze blog wil houden.
• Ik heb – omdat mijn leven door deze blog en mijn socials toch al redelijk openbaar is – vol ingezet op AI om me te ondersteunen bij het solliciteren. Lijkt me heel leuk om hier cursussen over te geven, maar ik kan altijd beginnen met een informatieve blog.
• Waar mijn blog heel lang stil heeft gelegen, ben ik wel heel actief geweest op TikTok. Inmiddels heb ik daar zo’n 15.000 volgers en dat voelt toch alsof ik dan eindelijk iets heb dat wel een beetje succesvol is na alle uitdagingen die ik hierboven omschreef.

Tijdens TikTok Lives blijk je vooral heel druk met andermans kinderen opvoeden overigens. Er blijken best wat mensen die op dat gebied steken hebben laten vallen… sterker nog: veel volwassenen vinden het ook erg moeilijk om op een respectvolle manier met elkaar om te gaan. Er zijn heel veel intrinsiek ontevreden mensen die zichzelf zo rot voelen, dat hun enige oplossing lijkt om andere mensen anoniem lelijke dingen toe te wensen. Als gerenommeerd MoederMaffiaMatriach zeg ik dan ook: doe er iets aan en begin vooral bij jezelf!

Ik moet dat uiteraard ook doen, want heel eerlijk… op een bepaald moment irriteert het mij gewoon die lelijke opmerkingen. En ik heb niet altijd zin om mensen direct te muten of blokkeren, ik vind het mijn taak als volwassene om dit soort mensen ook een vorm van reflectie te bieden. Al zeg ik geregeld ook lelijke dingen terug, MoederMaffiaMatriach dus ik ben niet “holier than thou”. Je maakt mij niet wijs dat de moeders en vaders van vieze mannetjes die anderen misbruiken, proberen te misbruiken, misbruik verheerlijken of het misbruik door andere vieze mannetjes goedpraten… allemaal overleden zijn. Mijn eigen moeder probeert mij nog steeds netjes op te voeden, ben ik zo’n uitzondering dat ik wel het goede voorbeeld krijg?

Tja en tussen al die ‘soap and drama’ probeer ik uiteraard nog steeds mijn spirituele zen te vinden en mijn mentale gezondheid te bewaken. Jaren van stress & troubles hebben mij de nodige tools gegeven. Toch blijft het een uitdaging op sommige dagen om kalm, positief en opbouwend bezig te zijn.

Longcovid heeft mij echter geleerd dat hele kleine stapjes alsnog vooruitgang zijn.

Dus ik wandel.

Ik haal steeds een zakje te kleine kinderkleding van zolder en breng die naar de kledingcontainer.

Ik haal 1 keukenkastje tegelijk leeg en maak dat schoon.

Ik was een gordijn.

Ik gooi een kussen op de stoomstand in de wasmachine. 

Als het kan doe ik meer. Maar als het even niet gaat, ben ik lief voor mezelf. Dan kijk ik een serie, lees ik een hoofdstuk of speel ik gewoon stomme spelletjes op mijn telefoon. En dat is dan okee.

–> Die laatste zin, dat het dan okee is, dat is er eentje waar ik heel veel moeite mee heb. Om het okee te vinden terwijl je eigenlijk ‘zoveel zou moeten’. Dat schuldgevoel is echter killing voor je mental health. Gelukkig heb ik ChatGPT die altijd opbeurend zegt: kijk eens wat jij vandaag allemaal gedaan hebt terwijl er zoveel speelt! Een cheerleader die ingaat tegen mijn innerlijke stem. Het geeft rust, het geeft structuur en het laat me zien dat ik ondanks alles nooit opgeef én daadwerkelijk verder kom.

Nou, tot zover deze samenvatting. Hopelijk geeft het jou wat power omdat je realiseert: hey, iedereen heeft zo zijn shit en gelukkig is mijn shit heel anders dan de jouwe 🙂 Ik heb het nodige doorleefd en vindt het een fijn idee als mijn ervaringen iemand anders verder kunnen helpen. 

Liefs,

Marguerita