Empowerment: de stoere mama als rolmodel

“Mama, je ziet er heel leuk uit maar het past niet bij je. Je bent een stoere mama, geen nette mama.” Deze feedback kreeg ik afgelopen week van mijn oudste dochter. Een onverwachts groot compliment. Het betekent namelijk dat ik blijkbaar het stuk empowerment dat ik mijn kleine meisjes wil meegeven, voorleef. Zoals Reshma Saujani zegt in haar TEDTalk: “Teach girls bravery, not perfection.”

Net als Reshma, realiseerde ik dit ‘stoer zijn’ niet zomaar. Er heeft natuurlijk een flinke seksuele revolutie plaatsgevonden sinds de jaren ’60, maar we zijn er nog niet. Overigens ook niet in het voorbeeld van de ‘caring dad’ zoals in een andere TED Talk werd aangehaald. Waar het op neerkomt is dat er een shift in de balans nodig is: meer ‘caring dads’ als voorbeeld voor hun zoons en meer ‘brave moms’ als voorbeeld voor hun dochters. 

De opmerking van mijn dochter deze week, kwam dan ook goed binnen. Ik ben er blijkbaar in geslaagd ook daadwerkelijk dat voorbeeld neer te zetten van de ‘brave mom’ dat ik de meisjes graag wil meegeven. Opdat ze niet naar perfectie zullen streven, maar risico’s durven nemen (of faalangst overwinnen). Alleen als ze de kansen op hun levenspad durven pakken, kunnen ze later het verschil maken.

we can do it spierbal

Dromen durven najagen

Dat betekent dat ze eigenlijk hun dromen moeten kunnen najagen. Of ze nu vrachtwagenchauffeur willen worden of wetenschapper. Veel jonge meisjes krijgen te horen dat ze vooral mooi moeten zijn en dat is het dan. Of er wordt aan hun capaciteiten getwijfeld. Zou je dat wel doen? Kies je niet liever de veilige weg?

Ik had als kind al een redelijk feministische kijk op de wereld. Zat me tijdens de verplichte kerkzit verschrikkelijk op te winden over alle religieuze vrouwonvriendelijke verhalen. De reden dat ik geen enkele religie wens aan te hangen. Ik houd er gewoon niet van als andere mensen voor mij willen bepalen hoe mijn kijk op de wereld zou moeten zijn. Jouw waarheid hoeft tenslotte niet de waarheid van de rest van de wereld te zijn.

Ik durfde de bèta-keuze niet te maken

In ieder geval was het ooit mijn droom carrière te maken in een bèta-vak. Toen ik tijdens het beroepskeuzegesprek aan mijn conrector vroeg wat ik moest doen om bij de technische recherche te kunnen, werd dat de pan in gehakt. Je had er MAVO voor nodig. Ik deed VWO dus kwam niet in aanmerking. Bovendien, zou de PABO niet leuker voor me zijn? “Meneer, ik heb een schijthekel aan kinderen,” flapte ik er als boze 15-jarige uit. Ik kan me niet voorstellen dat hij zo’n volstrekt niet bij mij passend advies ook aan de jongens uit mijn klas heeft gegeven. 

De IT leek me ook wel wat. Maar ik durfde het dus niet. Kiezen voor techniek of wetenschap. Want dat zou ik toch wel niet kunnen. Om vervolgens mijn allereerste vriendje die BI studeerde (Bedrijfskundige Informatica) te helpen bij zijn huiswerk omdat hij de bèta-vakken niet snapte… Ondertussen deed ik zelf een economische studie, waarbij ook creativiteit een belangrijke rol speelde. HEAO Communicatie stond bekend als ‘de knip- en plakopleding’. Nou…

Meer stoere rolmodellen

Intussen is er een groot tekort aan vrouwen in zowel de STEM-beroepen (techniek, wetenschap enzo) als aan vrouwelijke vrachtwagenchauffeurs. Het moet dus anders. De jonge meisjes van nu zouden zich niet bezwaard moeten voelen om hun hart te volgen en te kiezen voor een beroep dat door anderen als ‘mannelijk’ bestempeld wordt. 

Tijd dus voor meer vrouwelijke rolmodellen! Binnenkort ga ik daarom een vrouwelijke vrachtwagenchauffeur in het zonnetje zetten voor een wervingscampagne van het Sectorinstituut Transport en Logistiek. Om herintreders en jonge meisjes er op te wijzen dat ook dit een leuke baan is die prima met het moederschap te combineren valt en bovendien veel vrijheid geeft. En het is nog een stoere baan ook, want: “Het geeft een enorm gevoel van macht als je achter het stuur zit,” vertelde een vrachtwagenchauffeuse mij pas.

Doe wat je kunt doen

Goed. Ondanks dat ik nog in de periode van ‘we willen zwakke meisjes kweken’ ben opgegroeid, observeert mijn dochter toch maar mooi dat haar mama stoer is. Ze kreeg bijval van haar zus. En ik hoor het ook van anderen terug in de zakelijke stappen die ik maak, of zoals ik in de facebooklive in mijn weekoverzicht deelde met de ‘ballen’ die ik ongemerkt in een sollicitatiegesprek toonde. Doe wat je kunt doen, want blijkbaar werkt het! Ik hoop dat mijn dochters nooit, maar dan ook nooit, de pijn hoeven voelen die ik heb ervaren in mijn jeugd omdat ik geen jongen was. Overigens heb ik er best een tijdje uitgezien als een jongen, maar ik was het niet. Dus kreeg ik ook niet de bevestiging en stimulans die kleine jongens wel meekrijgen in het durven nemen van risico’s. Sowieso was ik een heel verlegen en timide meisje dat niks durfde.

Ik heb hard gestreden om mijn eigen angsten, naast de rolbevestigende opmerkingen van volwassenen te overwinnen. De opmerking van mijn dochter, doet me beseffen dat het is gelukt. Nu er samen met jullie voor zorgen dat ook andere jonge meisjes stoere vrouwelijke rolmodellen hebben. Brave moms om de mindset van hun dochters in positieve zin te beïnvloeden. Vrouwen zijn geen zwakke tere poppetjes, we zijn kickass cool!

Heb jij soortgelijke opmerkingen gehad bij het bespreken van je beroepskeuzetest?

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.